Togo’lu Bakan’dan WEFA’ya ziyaret
Togo Cumhuriyeti Devlet Bakanı Apoudjak Larba Atsoh, WEFA Genel Merkezi’ni ziyaret etti.
Aynı zamanda parti başkanı olan ve Afrika Birliği Teşkilâtı’nda da üye olarak hizmet veren Bakan Apoudjak, WEFA’nın bugüne kadar Togo’ya yönelik yaptığı yardım çalışmalarından dolayı Başkan H. Musab Aydın’a teşekkür etti.
WEFA İnsani Yardım Organizasyonu’nun dünya çapındaki yardım faaliyetleri hakkında bilgiler alan Togo Devlet Bakanı, bu hayırlı çalışmaların devamını diledi. WEFA Genel Başkanı Musab Aydın, önümüzdeki Ramazan ayında Togo’da yapılacak projeler hakkında da Bakan’a açıklamalarda bulundu. Ramazan Kampanyası çerçevesinde diğer ülkelerde olduğu gibi Togo’da da WEFA, iftar paketi dağıtımı, toplu iftar yemekleri ve yetimlere bayramlık elbise projelerini gerçekleştirecek.
Ramazan, Kurban, yetim sponsorluğu, yetimhane, katarakt ameliyatları, su kuyuları gibi somut yardım projeleri üzerinde anlaşan Togo Devlet bakanı Bayan Apoudjak ve WEFA Genel Başkanı Musab Aydın, bu ziyaretten memnun olarak ayrıldılar. Ayrıca Togo Devlet Bakanı Apoudjak Larba Atsoh, Musab Aydın’ı Togo’ya davet etti.
Togo’ya yetimhane
Togo’da daha önce temeli atılan 2 yetimhanenin açılışı da önümüzdeki aylarda gerçekleiştirilecek.
Togo
Togo Cumhuriyeti’nin başkenti Lome’dir. 6 milyona yakın nüfusu olan Togo’nun yüzölçümü ise 56.785 km2’dir. Nüfusunun yarısı müslüman olan Togo’nun diğer yarısı da hristiyan ve putperesttir. Togo, batı Afrika’nın güneyorta kıyısında yer alır. Bağımsız bir devlettir. Batısında Gana, kuzeyinde Yukarı Volta, doğusunda Benin devletleriyle komşudur.
3.700.000 nüfuslu Togo halkının % 16’sı şehirlerde, geri kalanı köylerde yaşar. Ülkenin tek önemli büyük şehri 366.476 nüfuslu başşehir Lomé’dir.
Togo nüfûsunun büyük çoğunluğunu Batı Afrikalı Zenciler meydana getirir. Ülkede yaklaşık on sekiz kadar etnik grup vardır. Bunların en önemlisi ülkenin güney yarısının üçte birinde yaşayan Ewe olup, nüfûsun % 20’sini teşkil eder. Diğer önemli etnik gruplar Aloposo, Ana, Mina, Kabye, Masari, Konkomba ve Kabrai’dir.
Togo’nun resmî dili Fransızca olmakla birlikte günlük işlerde çok sayıda değişik kabîle dilleri kullanılır. Güneyde umûmiyetle Ewe dili konuşulur. Diğer önemli diller Kotokoli, Kabrai, Hausa, Ana ve Bassari’dir. Küçük bir ülke olan Togo’da 40’tan fazla şive vardır.
Togo’da, okuma-yazma oranı % 10 civârında olup, nüfûsun ancak % 1’i ikinci derecenin üstünde eğitim görmektedir.
Togo’nun ekonomisi esas îtibâriyle tarıma dayanmakta olup, halkın % 78’i tarımla uğraşır. Tarım, gayri sâfi millî hâsılanın yaklaşık % 50’sini, ihrâcatın ise % 70’ini teşkil eder. Ülkenin her yerinde küçük çiftçi âileleri tarafından yiyecek bitkileri yetiştirilir. Ülkenin başlıca ihraç bitkileri kahve, palmiye ürünleri, hurma yağı özü, kakao ve pamuktur.
Togo dış ticâretin büyük bölümünü Fransa ile yapar. Diğer ticâret yaptığı önemli ülkeler Birleşik Almanya, Hollanda ve Belçika’dır.
Togo toprakları 19. yüzyıla kadar kuvvetli krallıkların bir parçası olarak kaldı. Ülkede sırayla Mossi İmparatorluğu, Ashanti Konfederasyonu ve Dahomey Krallığı hüküm sürdüler. 1884’te bir Alman temsilcisi ve Togo’nun başkanı arasında imzâlanan anlaşma sonucunda, Togo için yeni bir dönem açıldı. Almanya’nın ülke üzerindeki resmen kontrolü, 1884-1885 konferansından sonra başladı. 1897 ve 1899 yıllarında İngiltere, Fransa ve Almanya arasında yapılan anlaşmalarla bugünkü Togo’nun sınırları çizildi. Birinci Dünyâ Harbinin ilk günlerinde, Fransız ve İngiliz birlikleri başşehir Lomé’yi işgâl ettiler. Togo, 1919’dan îtibâren, ilk önce Milletler Cemiyetinin bir mandası olarak, sonra Birleşmiş Milletler adına Fransa tarafından yönetilen bir ülke hâline geldi. 27 Nisan 1960’ta Togo’da Cumhûriyet îlân edilerek bağımsız bir devlet kuruldu. 1961 seçimlerinden sonra Başkanlık sistemine geçildi. 1963’te yürürlüğe giren anayasayla yeni bir meclis kuruldu. 1979’da düzenlenen yeni anayasa ile ülkede tek partili sisteme geçildi ve ilk genel seçimler yapıldı.
Togo Birleşmiş Milletler ve Afrika Birliği Teşkilâtına üyedir.